Toba Tek Singh :- Saadat Hassan Manto

Toba Tek Singh is Saadat Hasan Manto's magnum opus. This great work by Manto is a beautiful satire on the partition of India.

A Film Based on Toba Tek Singh

You can listen to the story narrated in two parts by Zia Muhiuddin also.

Punajb's Khoja or Mulla Nasruddin

Teja Singh Sutantar तेजा सिंह स्वतन्त्र  
ਤੇਜਾ  ਸਿੰਘ  ਸੁਤੰਤਰ  تجا سنگھ سوتنتر 

  This Photo was taken from Sukhinder Singh Dhaliwal's Album

Atif Aslam :- Rabba Sacheya

Rabba Sacheya
Tu Te Akheya Si
Jaao Bandeya
Jag Da Shah Tu

Kadi Saarwi Layi Rab Sohneya
Tere Shah Nal Ki Ki Kitiyan
Kithey Taaney Maare Patwari
Kithay Dhonse Police Sarkar

Menu Shahi Nahi Chahi Di
Oh Rab Sohneya
Main Taa Izzat Da Tukkar Mangdaa Haan

Menu Shahi Nahi Chahi Di
Oh Rab Sohneya
Main Taa Izzat Da Tukkar Mangdaa Haan

Kayi Sassiyan Thallan Vich Rulliyan
Kayi Raanjhey Jogi Hoye

Kayi Sassiyan Thallan Vich Rulliyan
Kayi Raanjhey Jogi Hoye

Rabba Sacheya
Tu Te Akheya Si
Jaao Bandeya
Jag Da Shah Tu

Kadi Saarwi Layi Rab Sohneya
Tere Shah Nal Ki Ki Kitiyan
Kithey Taaney Maare Patwari
Kithay Dhonse Police Sarkar

Menu Shahi Nahi Chahi Di
Oh Rab Sohneya
Main Taa Izzat Da Tukkar Mangdaa Haan

Menu Shahi Nahi Chahi Di
Oh Rab Sohneya
Main Taa Izzat Da Tukkar Mangdaa Haan

Ohhhhh Sawar De Jo
Tere Nere Karde
Tere Nere Karde

Ohhhh Sawar De Joooo
Tere Nere Karde
Tere Nere Karde

Mere Hona De
Hore Vere Karde

Hoooo

Rabba Sacheya
Tu Te Akheya Si
Jaao Bandeya
Jag Da Shah Tu

Kadi Saarwi Layi Rab Sohneya
Tere Shah Nal Ki Ki Kitiyan
Kithey Taaney Maare Patwari
Kithay Dhonse Police Sarkar

Menu Shahi Nahi Chahi Di
Oh Rab Sohneya
Main Taa Izzat Da Tukkar Mangdaa Haan

Menu Shahi Nahi Chahi Di
Oh Rab Sohneya
Main Taa Izzat Da Tukkar Mangdaa Haan

Ohhhhh Sawar De Jo
Tere Nere Karde
Tere Nere Karde

Ohhhh Sawar De Joooo
Tere Nere Karde
Tere Nere Karde

Challa :- Shaukat Ali

Shaukat Ali has sung this song beautifully .

Ik Buta Ambi Da :-Prof. Mohan Singh

Listen to this song it is a good one.

ਰਾਤ ਤੂੰ ਉਮਰ ਹੋ ਜਾ

ਥਲਾਂ ਚੋਂ ਸੇਕ ਉਠਿਆ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ
ਜਲਾਂ ਚੋਂ ਭਾਫ ਉਠੀ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਾਂਘ ਦਾ ਬਣਿਆ ਵਰੋਲਾ ਸਾਂ
ਮਹਾਂ-ਆਤਮਾ ਚੋਂ ਉਖੜੀ ਕਾਤਰ
ਪੌਣ ਦਾ ਝੌੱਕਾ ਜਿਹਾ
ਹਵਾ ਦੇ ਸਹਿਜ ਸਮੁੰਦਰ ਚ
ਬੇਤਰਤੀਬਾ ਭਟਕਦਾ ਸਾਂ

ਤੇਰੀ ਭਾਲ ਲਈ
ਦੁਪਹਿਰੀ ਰੇਤਿਆਂ ਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਿਆ
ਸੁੰਨੇ ਚੇਤਿਆਂ ਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਿਆ
ਹਵਾ ਜਿਵੇਂ ਖਲਾਅ ਨੂੰ ਤਾਂਘਦੀ ਹੈ
ਪਰਿੰਦੇ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮ ਲਈ ਭਟਕਦੇ ਹਨ
ਅੰਬਰ ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਬੇਚੈਨ ਰੇਖਾਵਾਂ

ਮਹਾਂ-ਤਰਤੀਬ ਚ
ਰੁਖ ਸਿਰ ਹੋਣ ਲਈ ਭਟਕਦੀ
ਚੱਪਾ ਕੁ ਰੂਹ ਸਾਂ ਸ਼ਾਇਦ

ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਹੁਸਨ ਦੇ ਕਲਸਾਂ ਨੂੰ ਸਜਦੇ ਕੀਤੇ
ਅਕਲ ਦੁਆਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਿਆ
ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਣ ਲਈ
ਮੇਰੀ ਧਰਤੀ ਚੋਂ ਰੁੱਖ ਉੱਗੇ
ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਸਣੇ ਮੈਂ ਭਟਕਿਆ
ਅੰਤਹੀਣ ਗ੍ਰਹਿ ਪੰਧ
ਬੇਨਾਮ ਨਛੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੁਰੂਤਾ ਚੋਂ ਲੰਘਿਆ
ਰਾਤ ਦੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਝੱਲਦਿਆਂ

ਕਈ ਵਾਰ ਤੂੰ ਦੁਮੇਲ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚਮਕਦੀ
ਤਾਰਾ ਜਿਹੀ
ਅਸਮਾਨੀ ਤਾਂਘ ਚ ਮੈਂ ਅਹੁਲਦਾ
ਤੇਰੀ ਚਾਨਣੀ ਦੀ ਚੂਲੀ ਲਈ
ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਤੂੰ ਔਝਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਚ ਘਿਰਿਆ ਮੈਂ
ਤੇਰੀ ਪਛਾਣ ਗੁਆ ਬਹਿੰਦਾ

ਗੁਰੂਤਾ ਦੀ ਪੀੜ ਵਿਚ ਤਣਿਆ ਇਹ
ਇਕ ਅਨੰਤ ਸਫਰ ਸੀ

ਤੇ ਫੇਰ ਇਕ ਪਲ
ਤੂੰ ਮੈਥੋਂ ਵਿਥ ਤੇ ਖਲੋਤੀ ਸੈਂ
- ਇੱਕ ਚਾਨਣੀ ਦਾ ਜਿਸਮ
ਤੇਰੇ ਸੇਕ ਚ ਮੈਂ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗਿਆ
ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਾਂ ਜਿਸਮ ਦੇ ਬਸਤਰਾਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ
ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਨਿਹ ਹੋਂਦ ਚ
ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਂਘ ਵਾਂਗ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ
ਦਰਿਆਈ ਛੱਲ ਵਾਂਗ ਧਾਉਣ ਲਈ
ਬੋਧ ਦੇ ਸਭ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ
ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਫੇਰ ਕੱਲਾ ਸਾਂ
ਰਾਤ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਹੇਠ
ਤੇਰਾ ਵਜੂਦ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਮੈਥੋਂ ਹੁਣੇ ਕੁ ਜਿੰਨੀ ਵਿਥ ਤੇ
ਭਰਮ ਦਾ ਝੌਂਕਾ ਜਿਹਾ ਸੀ

ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਮੱਠੀ ਰੁਮਕ ਤੇ
ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਦੇਖਿਆ-
ਸ਼ਾਮ ਚ ਉਤਰ ਰਹੇ ਚਾਅ ਦੇ ਪੰਛੀ
ਨਿਰ ਆਸ ਫੜਫੜਾਹਟਾਂ ਨਾਲ
ਅਸਮਾਨ ਚ ਨੀਂਦ ਉਤਰ ਰਹੀ ਸੀ
ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਹਿਜ ਨਾਲ
ਤੂੰ ਆ ਬੈਠੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ
-ਇੱਕ ਨੂਰੀ ਝਲਕ
-ਮੇਰੀ ਤਾਂਘ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਚੰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
ਤਾਰੇ ਚੱਲ ਪਏ ਸਨ ਫੁਲਝੜੀਆਂ ਵਾਂਗ
ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਕਿਣ ਮਿਣ ਹੁੰਦਾ
ਮੈਂ ਅਹੁਲ ਪਿਆ ਸਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ
ਆਪਣੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਣੇ
ਇਹ ਇਕ ਦੁਮੇਲੀ ਅਵਸਥਾ ਸੀ

ਨਿਰਵਾਣੀ ਝਲਕ ਚੋਂ ਤੇਰੀ ਤਰੇਲ ਚੁੰਮ ਪਰਤੇ
ਮੇਰੇ ਪੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸਨ
ਸੰਜੋਗ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਵੇਰ ਚ
ਸ਼ਾਤ ਚਲਦੀ ਹਵਾ ਚ ਮੈਂ ਜਿਉਂ ਰਿਹਾ ਸਾਂ
ਤੇਰਾ ਨੂਰੀ ਮਿਲਨ
ਤੂੰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ
ਅਨੰਤ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਓਹਲੇ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਸੀ
ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਚ
ਮੈਂ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਸਾਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚੋਂ
ਤੈਨੂੰ ਬਿਨ ਮਿਲਿਆਂ
ਤੇਰੀ ਹੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ
ਬੇਚੈਨ ਝੱਖੜਾਂ ਚ ਭਾਉਂਦਾ ਸਾਂ

ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹੀ ਨਵੀਂ ਤਰਤੀਬ ਹੈਂ ਕੋਈ
ਮੇਰੇ ਹੀ ਸਾਹਾਂ ਚ ਗੁੰਮਿਆ ਸੁਰ ਸੀ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈਂ

ਦੁਪਹਿਰੀ ਭਟਕਣਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਿਆਂ
ਮੈਂ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾਂ ਦਿਨ ਦਾ ਪਰਦਾ
ਓੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਭਰੀ ਨੂੰ
ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਚਾਨਣੀ ਕੰਢੇ
ਮੈਂ ਅਨੰਤ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ

1 ਨਵੰਬਰ, 1994

This poem is by Shameel published in his new book O Mian . To read others poems of the book click the link below :-

Shameel's Blog

Khamosh Pani : Silent Waters

Ayesha is a seemingly well-adjusted middle-aged woman whose life centres around her son Saleem -a gentle, dreamy 18-year-old, in love with Zubeida. They live in the village of Charkhi in Punjab , Pakistan. Ayesha's husband is dead and she manages a living from his pension and by giving Qur'an lessons to young girls. The story begins in 1979, in Pakistan President Zia-ul-Haq's martial law. Zia-ul-Haq manipulated the interpretation of Islam and misguided a whole generation of uneducated young people. These radicalized young people were needed at that time to fight the Soviets , who had occupied neighboring Afghanistan.
Saleem becomes intensely involved with a group of Islamic fundamentalists and leaves Zubeida. Ayesha is saddened to see her son change radically.
Events escalate when Sikh pilgrims from India arrive in the village. Later, a pilgrim looks for his sister Veero who was left behind in 1947 during the Partition of India. This awakens heart-rending memories.
And certainly Ayesha was Veero. After knowing that Ayesha is sister of an infidel , nobody cared about her. One lady who would brought water for her also stopped doing that . At last she went to the well and dived in it.

BEST PUNJABI FILM EVER.

Amrita Pritam :- Aj Akhan Waris Shah Nu

Aj Akhan Waris Shah Nu by Amrita Pritam in her Own Voice.Here's the Lyrics.

aaj aakhaN Waris Shah nuuN, kitoN kabraaN vichchoN bol,
te aaj kitab-e ishq daa koii aglaa varkaa phol

ik roii sii dhii punjaab dii, tuuN likh likh maare vaen,
aaj lakhaaN dhiiaaN rondiaa, tainuN waris shah nuN kahen

uTh dardmandaaN diaa dardiaa, uth takk apnaa Punjaab
aaj bele lashaaN bichhiaaN te lahu dii bharii chenab

kise ne panjaN paniaN vichch dittii zahar ralaa
te unhaaN paniiaaN dharat nuuN dittaa paanii laa

is zarkhez zamiin de luun luun phuttia zaher
gitth gitth charhiaaN laaliaN fuuT fuuT charhiaa kaher

veh valliissii vha pher, van van vaggii jaa,
ohne har ik vans di vanjhalii ditti naag banaa

pehlaa dang madaariaN, mantar gaye guaach,
dooje dang di lagg gayii, jane khane nuN laag

laagaaN kiile lok muNh, bus phir dang hi dang,
palo palii punjaab de, neele pae gaye ang

gale`oN tutt`e geet phir, takaleon tuttii tand,
trinjanoN tuttiaaN saheliaaN, chaRakhRre ghuukar band

sane sej de beriaaN, luddaN dittiaaN rohr,
sane daliaan peengh aj, piplaaN dittii toR

jitthe vajdii sii phuuk pyaar dii, ve oh vanjhalii gayii guaach
raanjhe de sab veer aaj, bhul gaye uhadii jaach

dhartii te lahoo varsiyaa, kabraaN paiaaN choan,
preet diaaN shaahzaadiaaN, aaj vichch mazaaraaN roan

aaj sabbhe `Qaido` ban gaye, husn ishq de chor
aaj kitthoN liaaiye labbh ke waris shah ik hor

aaj aakhaN waris shah nuuN, kitoN kabraan vichchoN bol,
te aaj kitaab-e ishq daa, koii aglaa varkaa phol

For This song by Mekaal Hasan Band click the link below:-
Mehkaal Hasan Band

Maharani Jind Kaur

Maharani Jind Kaur popularly know as Jindan was wife Maharaja Ranjit Singh and mother of Maharaja Duleep Singh, the last Sikh sovereign of the Punjab.She fought for the Empire and reminded her of his heritage. She encouraged Sikh Empire to fight two wars against the British Empire which led to annexation of Punjab and her being torn away from her son. Duleep was just nine years old. He was then moved to England .
It was then after 13 years that he was allowed to meet his mother as Jindan was thought to be weak and posed no threat to them. Even being weak and losing hear looks and sight didn't stopped her from reminding her son of their lost kingdom.
In the end, Duleep’s attempts to persuade the Tsar of Russia to invade India backfired spectacularly because British spies had followed his every move.
Duleep lived his final years in Paris hotel desperately seeking the forgiveness of Queen Victoria.